Ercan Kesal: İnsandan Daha Çok Yeryüzüne İnanıyorum!

Yazar, hekim, oyuncu, senarist… Üç Maymun ve Bir Zamanlar Anadolu’da  filmlerinin senaryosunu yazıp, bu filmlerde aldığı küçük rollerle dikkatleri üzerine çeken ve sonrasında rol aldığı yapımlarla da adından sıklıkla söz ettiren Ercan Kesal ile rol aldığı Yol Kenarı filmini ve kendi sinemasını konuştuk.

Öncelikle projeye nasıl dahil oldunuz? Senaryoyu ilk okuduğunuzda ne düşündünüz?

Tayfun Pirselimoğlu sinemanın dışında da sevdiğim bir dostumdur. İyi bir edebiyatçıdır. Hikayelerini, romanlarını epey önceden bilir, sever ve okurdum. Saç filmi sırasında başrol oyuncusu eşim Nazan Kesal vasıtasıyla başlayan muhabbetimiz daha sonra da devam etti. Ben O Değilim filminde uzun sureli çalıştım. Yol Kenarı’nın senaryosu geldiğinde de hiç şaşırmadım. Güçlü ve sarsıcı bir film olacağına emindim.

Karakterde ya da senaryoda sizi ilk çeken şey neydi?

Tekinsizlik. Adamın ne yapacağını kestirememek. Tavır ve diyaloglarındaki sahicilik.

Filmin senaryosuna müdahale ettiniz mi? Hiç oyuncusu olduğunuz senaryolara müdahale ettiğiniz oluyor mu?

Hayır. Ama oynarken yönetmene senaryonun dışında da seçenekler sunmaya çalışırım. Rubato yapmak gibi: filmin en uygun anında önceden belirlenmiş ritim yapısından ayrılarak, kendi içgüdüme göre tempoyu ve yapıyı değiştirmeye çalışmak. Devam edip, akıp giderken yan yollara sapıp tekrar geri gelmek hoşuma gidiyor. Senaryoda yazılmayanı oynamaya da çalışırım. Nihayetinde aslolan yönetmenin dünyasıdır elbette.

Filmde Mehdi’nin geldiğine dair inanışı gördük. Sizin de böyle inanışlarınız var mı?

Hayır. Merakla izler ve okurum ama bu tür inanışları. Hepimiz varoluşsal kaygılarımızın pençesindeyiz ve eninde sonunda herkes kendince dünyaya dair bir anlam bulma çabasında.

Filmde Taner Birsel’in karakterinin sizin karakterinize sorduğunu biz Ercan Kesal’a soralım: Hayatın manası nedir sizce?

Kiyarüstemi’den bir İran masalı: Vahşi bir aslanla karşılaşan bir adam dönüp kaçmaya başlar. Sonunda bir uçurumun kenarına gelip durur. Atlasa parçalanacak, geriye dönse aslan yiyecek. Çaresiz atlar. Şans eseri bir dala tutunur. Tam ‘’kurtuldum’’ derken, iki kemirgenin tutunduğu dalın kökünü kemirdiğini görür, birazdan dal kopacak yani. Çaresizce sonunu beklerken biraz ötede dalın yanında bir böğürtlen görür, yeni meyve vermiş. Uzanır koparır ve yer onu. Hayat, aslan parçalayacak korkusuyla, uçuruma düşeceğim kaygısı arasında gidip gelirken uzanıp o meyveyi yemektir. Dünyanın ömrü bizim kaderimizden uzundur.

Film distopik, zamansız ve melankolik diyebiliriz. Belirsizlik filmin tamamına hakim. Peki siz dünyanın geleceği hakkında böyle ümitsiz misiniz?

Ümit ya da ümitsizliğin dışında başka bir yerden bakmaya çalışıyorum. İnsandan daha çok yeryüzüne iman ediyorum. Belki de defalarca insanoğlu denen canlının yok ettiği yeryüzünün yeniden hayatın inşasına ve gelişmesine müsaade eden, yol açan, derin bilgeliğine, hafızasına hayranım.

“Nasipse Adayız” kitabınızı sinemaya da uyarlayacağınızı belirtmiştiniz bir röportajınızda. Çekimler ne zaman başlayacak, nasıl bir film bekliyor bizi?

Temmuz’da nasipse! Peri Gazozu gibi bir film olsun istiyorum… İçten, samimi, kibirsiz ama etkileyici.

Hekim, yazar, senarist, oyuncu, yönetmen…. Bunlardan hangisi kişiliğinizde ve hayatınızda daha baskın?

Hepsi bir araya gelerek bir Ercan yapıyorlar. Birini ötekinden ayırt edemem doğrusu. Ama okumak ve yazmak çok taşıyıcı bir güce sahip, bunu söyleyeyebilirim.

Türkiye’nin en önemli sinemacıları ile çalıştınız. Bu film, Tayfun Pirselimoğlu ile de ikinci kez bir araya gelişiniz. Böyle isimlerle çalışmak yaratıcı dünyanıza ne gibi katkılar sağlıyor?

Hayat bir öğrenmeler manzumesidir. Herkesten ve her şeyden. Bu da öyle bir şey. Yaptığım tüm işler, her seferinden yeniden ne kadar eksik ve öğrenmeye muhtaç olduğumu hatırlatan işlerdir.

Tayfun Pirselimoğlu Röportajı için tıklayın!